In welke landen is CE van toepassing?
De CE-markering is verplicht voor bepaalde productgroepen die op de markt worden gebracht binnen de Europese Economische Ruimte (EER). De EER bestaat uit:
Alle 27 lidstaten van de Europese Unie (EU):
- België
- Bulgarije
- Cyprus
- Denemarken
- Duitsland
- Estland
- Finland
- Frankrijk
- Griekenland
- Hongarije
- Ierland
- Italië
- Kroatië
- Letland
- Litouwen
- Luxemburg
- Malta
- Nederland
- Oostenrijk
- Polen
- Portugal
- Roemenië
- Slovenië
- Slowakije
- Spanje
- Tsjechië
- Zweden
De drie EFTA-landen (Europese Vrijhandelsassociatie) die deel uitmaken van de EER:
- IJsland
- Liechtenstein
- Noorwegen
Producten met een CE-markering mogen vrij worden verhandeld binnen deze landen, zonder dat nationale overheden aanvullende eisen mogen stellen. De CE-markering functioneert als een “paspoort” voor producten op de Europese interne markt.
Belangrijk om te weten:
Geen keurmerk: De CE-markering is geen kwaliteitskeurmerk, maar een verklaring van de fabrikant (of importeur/distributeur die de verantwoordelijkheid overneemt) dat het product voldoet aan alle relevante Europese wetgeving op het gebied van veiligheid, gezondheid en milieubescherming.
Alleen verplicht voor bepaalde productgroepen: De CE-markering is niet voor elk product verplicht, maar alleen voor specifieke productgroepen waarvoor EU-richtlijnen of -verordeningen van toepassing zijn (zoals machines, elektronische apparaten, speelgoed, medische hulpmiddelen, bouwproducten, etc.).
Buiten de EER: Hoewel de CE-markering primair geldt voor de EER, accepteren sommige landen buiten de EER de CE-markering ook (soms op basis van wederzijdse erkenningsovereenkomsten of douane-unieovereenkomsten), zoals Turkije, Monaco, San Marino en Andorra. Het Verenigd Koninkrijk heeft na Brexit een eigen UKCA-markering geïntroduceerd, hoewel CE-markering voor veel producten tijdelijk nog geaccepteerd wordt. Voor andere landen buiten de EER geldt meestal hun eigen nationale wetgeving.